Problematyka związana z pracownią/mieszkaniem Henryka Stażewskiego i Edwarda Krasińskiego odnosi się do „innych przestrzeni” sztuki i historii sztuki w Polsce po 1945 r., znoszących binarne opozycje prywatne/ publiczne, wnętrze/zewnętrze, pamięć/historia. Celem konferencji jest refleksja nad historią, jak również artystycznym i społecznym fenomenem studia, dyskusja nad aktualnym potencjałem tego miejsca, zaprezentowanie nowych perspektyw badawczych związanych z twórczością Henryka Stażewskiego i Edwarda Krasińskiego.

Mieszkanie Henryka Stażewskiego na XI piętrze bloku w Al. Solidarności 64 (dawniej Świerczewskiego) w Warszawie, które dzielił od 1962 r. z Marią Ewą Łunkiewicz-Rogoyską i Janem Rogoyskim, a od 1969 r. z Edwardem Krasińskim, stanowiło ważny punkt odniesienia dla artystów awangardowych i neoawangardowych: miejsce spotkań, dyskusji i artystycznych interwencji. Charakterystycznym elementem mieszkania wypełnionego obrazami Henryka Stażewskiego stała się praca Daniela Burena, naklejona po raz pierwszy na oknach pracowni w 1974 r.

Po śmierci Henryka Stażewskiego w 1988 r. opuszczone mieszkanie przejął Edward Krasiński. Pracownia stała się ważnym elementem jego twórczości. W jej przestrzeni rozpoczął artystyczną rozgrywkę z iluzją, śladami pamięci i rzeczywistością, łącząc miejsca, przedmioty i reprezentacje błękitną taśmą blue scotch.

Od początku lat 90. obok pracy w galerii Foksal, wizyty i spotkania z Edwardem Krasińskim były formującym doświadczeniem i ważnym punktem odniesienia dla trojga krytyków: Joanny Mytkowskiej, Andrzeja Przywary i Adama Szymczyka. Po śmierci artysty w 2004 r., zgodnie z wolą jego córki – Pauliny Krasińskiej i żony – Anki Ptaszkowskiej, studio znalazło się pod opieką Fundacji Galerii Foksal. Pracownię pozostawiono w niezmienionym kształcie podejmując jednocześnie decyzję o wybudowaniu pawilonu na tarasie bloku. Konferencja inauguruje publiczną działalność studia pod nazwą Instytut Awangardy. Celem tej instytucji jest prowadzenie eksperymentów badawczych nad sztuką po 1968 r.

Projekt rozbudowy studia zrealizowano dzięki dotacji Mondrian Foundation w ramach programu „Thinking forward”, donacjom Pauliny Krasińskiej i przekazanej przez Maurizia Cattelana nagrody im. Arnolda Bode.

Konferencja Awangarda w bloku organizowana jest przez Fundację Galerii Foksal i realizowana ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu „Edukacja kulturalna i upowszechnianie kultury”.

Wsparcie finansowe na rozbudowę studia zostało udzielone przez fundację Mondriaan w ramach projektu Who if not we should at least try to imagine the future of all this? 7 episodes on (ex)changing Europe, dział sztuk wizualnych programu kulturalnego Thinking Forward, zorganizowanego z okazji prezydencji Królewstwa Holandii w Unii Europejskiej, 1 lipca-31 grudnia 2004.